Menselijkheid in het openbaar

Yvette Rombouts
Menselijkheid in het openbaar

Nu in de boekhandel

Yvette Rombouts schetst in weinig woorden het portret van mensen die door een lichamelijk of geestelijk probleem, door een eigen stommiteit of door gedrag van anderen, aan de rand van de samenleving zijn beland. De gedichten zijn bijna korte verhaaltjes, en heel toegankelijk, de personages komen dicht bij je, en je zou meer over ze willen weten. Of het nu de man met het onhandige lichaam is, de vrouw die niet tegen het regime in een tehuis kan, de dronken bestuurder die niet weet hoe hij verder moet na wat hij heeft aangericht, of het jonge meisje dat wel het liefst wil gillen als ze haar ouders ziet.

Yvette Rombouts, 1975, werkt op een woongroep voor mensen met een verstandelijke beperking, en publiceerde eerder gedichten in de tijdschriften Meander (tweemaal), Op ruwe planken, Het gezeefde gedicht (tweemaal)en Krakatau.

Het tijdschrift Meander schreef over de gedichten van Yvette Rombouts:
Haar gedichten zijn vaak observaties van alledaagse situaties, ze kijkt goed om zich heen, portretteert graag mensen en heeft een liefdevol oog voor de details. En bij alles wat ze ziet, stelt ze zich vragen die ze aan ons voorlegt in mooie zinnen. In de witregels zit nog een andere wereld verscholen, waarin we ons even kunnen terugtrekken alvorens verder te lezen.